• Autor NATALIA DOBROWOLSKA

Przeszczepiania narządów u zwierząt

Aktualizacja: 21 lut 2020

Czy przeszczepienia narządu u zwierząt to etyczne? W dobie transplantologii i rozwoju tej dziedziny nauki wydaje się to czymś niezwykłym. Weterynaria jako nauka również się rozwija i przestaje odstawać od tej ludzkiej. W leczeniu zwierząt budzi to jednak wiele kontrowersji. Oddając jeden organ zdrowego zwierzęcia drugiemu, możemy zaszkodzić temu pierwszemu. Poza tym on w cale może tego nie chcieć. Nie bez przyczyny pojawiło się stanowisko w tej sprawie, jak poniżej.

Stanowisko Krajowej Rady Lekarsko - Weterynaryjnej z dnia 14 czerwca 2018 roku opiera się na następujących przepisach prawnych i regulacjach etyczno-moralnych.

Zgodnie z art. 27 Ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz.U.2019.122) określa granice takich zabiegów.

Art. 27 ustawy o ochronie zwierząt

1. Zabiegi lekarsko-weterynaryjne na zwierzętach są dopuszczalne dla ratowania ich życia lub zdrowia oraz dla koniecznego ograniczenia populacji i mogą być przeprowadzane wyłącznie przez osoby uprawnione. 2. Zabiegi lekarsko-weterynaryjne i zootechniczne lub inne zabiegi wynikające z technologii produkcji mogą być wykonywane na zwierzętach wyłącznie przez osoby posiadające kwalifikacje określone odrębnymi przepisami, z zachowaniem koniecznej ostrożności, w sposób zapewniający ograniczenie cierpień i stresu zwierzęcia. 3. Zabiegi powodujące ból wykonuje się w znieczuleniu ogólnym albo miejscowym, z wyjątkiem tych zabiegów, które według zasad sztuki weterynaryjnej wykonuje się bez znieczulenia.


Stanowisko

"Mając na uwadze ujawnione przypadki przeprowadzenia zabiegów przeszczepów organów u zwierząt Krajowa Rada Lekarsko-Weterynaryjna pragnie wskazać, iż transplantacja organów pomiędzy zwierzętami (przeszczep Allogeniczny) w Polsce nie jest uregulowana prawnie, należny jednak pamiętać o treści art 27 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt, który stanowi iż zabiegi lekarsko-weterynaryjne na zwierzętach są dopuszczalne dla ratowania ich życia lub zdrowia oraz dla koniecznego ograniczenia populacji i mogą być przeprowadzane wyłącznie przez osoby uprawnione. Skutkiem powyższego wykonywanie zabiegów transplantacji nerek pobranych od żywych zwierząt należy uznać za niedopuszczalne. Zabieg ten jest również przewinieniem zawodowym w świetle zapisów Kodeksu Etyki Lekarza Weterynarii. Zgodnie z art. 22 ust.1 lekarzowi weterynarii przysługuje swoboda wyboru metod rozpoznawczych, leczenia i profilaktyki, jeśli przepisy nie stanowią inaczej. Jednocześnie zgodnie z ust. 3 tego artykułu lekarz weterynarii powinien ograniczyć swoje postępowanie wobec zwierząt do czynności niezbędnych. Zasada ta nie dotyczy eksperymentów." Tekst stanowiska znajduje się na stronach: Krajowej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej

oraz Małopolskiej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej


Ponadto Kodeks Etyki Lekarza Weterynarii precyzuje dokąd sięgają granice swobodnego wyboru metod leczenia.

Art. 22 Kodeksu Etyki Lekarza Weterynarii dostępny na stronie: Małopolskiej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej

1. Lekarzowi weterynarii przysługuje swoboda wyboru metod rozpoznawczych, leczenia i profilaktyki, jeśli przepisy nie stanowią inaczej. 2. Lekarz weterynarii w swej pracy zawodowej stosuje naukowo uznane metody rozpoznawcze i lecznicze. 3. Lekarz weterynarii powinien ograniczyć swoje postępowanie wobec zwierząt do czynności niezbędnych. Zasada ta nie dotyczy przeprowadzania eksperymentów. 4. W razie zamiaru zastosowania nowych, niesprawdzonych metod postępowania, lekarz weterynarii powinien poinformować o tym właściciela lub opiekuna zwierzęcia i uzyskać jego zgodę. 5. Lekarzowi weterynarii nie wolno stosować żadnej formy dopingu u zwierząt przygotowywanych do udziału oraz biorących udział w zawodach sportowych, występach cyrkowych, wystawach i konkursach.


Biorąc pod uwagę powyższe musi być zachowana równowaga pomiędzy ochroną praw zwierząt, a uprawnieniami lekarza weterynarii. Przeszczepienia narządów u zwierząt budzą zastrzeżenia wynikające z etyki, a lekarz weterynarii nie powinien przeprowadzać zabiegów, gdy okaleczenie jednego zwierzęcia przynosi korzyść innemu. Stanowisko Izby idzie dalej traktując wykonanie takiego zabiegu jako przewinienie zawodowe w świetle zapisów Kodeksu Etyki Lekarza Weterynarii.

W pełni podzielam stanowisko Izby w tej sprawie, gdyż zabiegi takie powinny być przeprowadzone przez osoby uprawnione i tylko gdy jest to konieczne dla ratowania zdrowia i życia pacjenta jakim jest zwierzę oraz ograniczenia populacji (sterylizacja czy kastracja).



Więcej w książce "Status prawny psa w Polsce. Poradnik praktyka psiarza" rozdział 12 - Odpowiedzialność lekarza weterynarii.

Autor / zdjęcie : Natalia Dobrowolska. Materiał chroniony prawami autorskimi i wymaga zgody autora na ponowne publikowanie.


Stan prawny na luty 2020.



Zdjęcie: Wix.com All rights reserved.



Fot. Natalia Dobrowolska. Wszelkie prawa zastrzeżone.


Źródło:

Krajowa Izba Lekarsko-Weterynaryjna: tutaj


oraz

Małopolska Izba Lekarsko-Weterynaryjna: tutaj






KSIĄŻKA STATUS PRAWNY PSA W POLSCE. PORADNIK PRAKTYKA PSIARZA.

E-BOOK Status prawny psa... (epub, mobi)

PIES I PRAWO w ILUSTRACJACH.

OPERATOR SYSTEMU MAGAZYNOWANIA. ASPEKTY PRAWNE.

E-BOOK Operator systemu magazynowania...

Status prawny kota w Polsce.

E-BOOK Status prawny kota.




Zakazane jest publikowanie treści książki, zdjęć, rysunków, grafiki i artykułów bez zgody autora. Jeśli cytujesz fragment, nie zmieniaj jego treści i zaznacz czyje to dzieło - imię i nazwisko autora i nazwa publikacji czy książki z datą wydania, a jeśli powołujesz się na artykuł to dodatkowo dodaj link do strony.

1,240 wyświetlenia